Drodzy Czytelnicy!

Jest mi ogromnie miło poinformować Państwa, że w rozpisanym pod koniec zeszłego roku przez Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej konkursie dla czasopism ubiegających się w roku 2002 o dopłatę do kosztów wydawniczych (dotację), nasz miesięcznik został wybrany przez komisję konkursową w kategorii pism wspierających edukację ekologiczną w szkołach podstawowych i gimnazjach. Nasz wniosek obejmował jeszcze edukację przedszkolną, której w regulaminie nie uwzględniono, ale którą będziemy realizować, odpowiadając tym samym na życzenia i postulaty przedszkolnych nauczycieli. To właśnie w odpowiedzi na ich sugestie wprowadziliśmy od niedawna nowy dział pn. „Eko w Przedszkolu”. Z naszych wieloletnich obserwacji i doświadczeń wynika bowiem niezbicie, że to właśnie przedszkolna ekoedukacja jest najefektywniejsza. Nie bez znaczenia jest tu też fakt, że w prośrodowiskowych działaniach przedszkolaków uczestniczą czynnie i z pełnym zaangażowaniem całe rodziny: rodzice, rodzeństwo, dziadkowie. Niejednokrotnie ci dorośli właśnie dopiero za sprawą swoich najmłodszych pociech tak naprawdę po raz pierwszy w swoim życiu stykają się z zagadnieniami i problemami ekologicznymi, o których kilkanaście lat temu się nie mówiło w trakcie ich nauki w szkołach i na które do tej pory nie zwracali uwagi. Przedszkolaki przy tym potrafią tak skutecznie jak nikt inny wymusić na swych najbliższych wyuczone w przedszkolu proekologiczne zachowania.

Podobną skuteczność uzyskać jeszcze można w pracy z dziećmi w początkowym okresie edukacji szkolnej, w klasach od I do V, nawet VI, co przyznają wszyscy nauczyciele i wychowawcy. Dlatego dziwi nas i niepokoi stanowisko niektórych samorządów lokalnych, które edukację prośrodowiskową na tym etapie nauczania traktują po macoszemu, często odmawiając jej jakiegokolwiek znaczenia, a w ślad za tym i wsparcia, bo wychodzą z założenia, że dopiero gimnazjaliści czy licealiści są w stanie zrozumieć i docenić doniosłość ekologicznych problemów oraz stać się partnerami w dyskusji o nich, nierzadko nawet w ich rozwiązywaniu.

Oczywiście i nas radują wszystkie wspaniałe akcje, alerty, działania dla środowiska itp. podejmowane przez starszą młodzież, przynoszące nierzadko imponujące efekty ekologiczne. Piszemy o nich w każdym wydaniu miesięcznika, pokazując je jako przykłady do naśladowania, zwłaszcza tym szkołom, w których panuje jeszcze ekologiczny marazm. Ale prawdziwym balsamem dla naszych serc jest każdy list mówiący o ogromnym zaangażowaniu w pracy na rzecz środowiska tych wszystkich przedszkolnych „Biedronek”, „Tygrysków”, „Grzybków”, „Stokrotek”, „Pszczółek” itp. , o których mówimy w Raju Najmłodszych. To jest prawdziwa nadzieja na naszą polską ogólnonarodową zmianę stosunku do środowiska i przyrody. Dlatego nauczycielom przedszkolnym szczególnie dziękujemy za ich prośrodowiskową pracę i obiecujemy, że będziemy ich całym sercem wspierać.

Narodowemu Funduszowi Ochrony Środowiska i GW dziękujemy zaś, że docenił naszą pracę i nam zaufał. Będziemy się starać tego zaufania nie zawieść. Słowa podziękowania przekazujemy także wszystkim wojewódzkim, powiatowym i gminnym funduszom ochrony środowiska, które prenumeratę naszego miesięcznika sfinansowały swoim szkołom, a w wielu regionach i przedszkolom. Z pewnością nie będzie to stracona inwestycja – inwestycja w przyszłość.

Barbara Templin